Toertocht verslagen

Hier de verslagen van de door ons gereden toertochten, inclusief beoordeling!
Klik op de fotocamera bij het verslag voor de foto's van de spy-cam en de routekaart.
Klik op het kompas voor een GPS-track.
Datum Tocht Beoordeling
13 Juli 2014 Fausto Coppi 8.5
Juni 2014 Haute Savoie -
Mei 2014 Grenslandklassieker 7.5
April 2014 Door de Gelders Poort 8



Archief
  • Seizoen 2013
  • Seizoen 2012
  • Seizoen 2011
  • Seizoen 2010
  • Seizoen 2009
  • Seizoen 2008
  • Seizoen 2007
  • Seizoen 2006
  • Seizoen 2005
  • Winterseizoen 04/05
  • Zomerseizoen 2004
  • Winterseizoen 03/04
  • Zomerseizoen 2003
  • Winterseizoen 02/03
  • Mocht je op -of aanmerkingen hierop hebben, stuur ons dan gerust een e-mail.

    2014

    Gran Fondo Fausto Coppi, 13 juli 2014

    In een kleine afvaardiging van de Stoempersklub vertrokken de Steekpenningmeester en de Vegistoemper op 11 juli naar Italië (de andere Stoempers hadden kennelijk wat schrik voor de komende tocht).Voor de verandering was dit jaar namelijk een wat onbekender tocht uit de koker gerold: getriggerd door het land en de naamgever werd het de Grand Fondo Fausto Coppi.Start en finish in Cuneo, alwaar de startnummeruitgifte op zijn Italiaans (veel drukte en gebaren, maar weinig output) op zaterdag in een sfeervolle ambiance plaatsvond.Op de heenweg was vrijdag al een hoogte verkenning gedaan (met de auto) en hebben we de St. Bernardo pas gereden. Mist en kou op de top en slecht wegdek aan Zwitserse zijde bleek een voorbode voor zondag (en bij nader inzien was de weg in Zwitserland helemaal niet zo slecht ;)).

    Het ontbijt stond al om 05.15 uur klaar en de begripvolle appartement manager had een pastamaaltijd klaarstaan, die we overigens hebben geskipt. De start was zondag om 07.00 uur op het grot Piazza Tancredi Calimberti (Duccio) midden in Cuneo, alwaar de speaker alle omwonenden al vroeg uit de slaap had geschreeuwd. Het startvak was sfeervol en speciaal was toch wel dat alle 2.000 renners hetzelfde shirt droegen. zie voor een impressie deze link

    De weersomstandigheden waren ideaal, een geluk, want de dag ervoor en erna hebben we een aantal forse onweersbuien op ons dak gehad. De route en de bijbehorende statistieken zijn weergegeven via deze link. Samengevat begonnen we met een 35 km afdaling, gevolgd door een 8 km klim, voor het eerst opgenomen in deze GF. Stijgen en dalen op smalle wegen van lang niet altijd beste kwaliteit. Via deze link zijn alle colls en percentages weergegeven. Vanaf km 80 begon de klim naar de Piatta met een lengte van 9 km en een klein voorproefje wat zou gaan komen. Opvallend was dat deze twee beklimmingen zo'n vier kilometer eerder begonnen dan in de beschrijving was opgenomen. De 21 km lange beklimming was weliswaar prachtig, maar evenals de eerdere bultjes vies steil, met meer wel als niet steigingspercentages hoger dan 11%, met nagenoeg geen stukjes om bij te komen. Het betere afzien dus. De laatste klim was met 7,5 km weliswaar niet heel lang, maar met de ruim voorhanden steile hellingen een fijn toetje om de laatste krachten uit de benen te persen.

    Opvallend in vergelijking met andere cyclo's vonden we het hoge aantal deelnemers met een wielerlicentie (meer dan 90%), na 4 km draaide zo'n 50% van de renners af voor de kleine ronde van 111 km, weinig pechgevallen onderweg en maar een paar handenvol mensen die halverwege de berg stonden uit te puffen, langs de hele route waren alle kruisingen afgezet en kregen fietsers ruim baan, de gehele route was nagenoeg autovrij.

    De laatste 25 km ging weer bergaf, en in een treintje konden mooie snelheden van ruim boven de veertig worden gehaald. De aankomst via een twee km lange laan naar het plein was in stijl.

    De tijden waren zeer naar tevredenheid (Foppe goud in 8.24 uur, Martin zilver in 8.58 uur).

    Samengevat:
    - zeer intensieve klimtocht, waarin circa 6 uur geklommen moet worden met een gemiddeld percentage van meer dan 10%
    - wegen: gemiddeld matig, plaatselijk slecht (met name in de klimmen)
    - organisatie (bewegwijzering, revitaiering, autoluw): uitstekend
    - sfeer: sportief, gemoedelijk

    Mooie foto impressie kun je vinden via deze link(wel even zoeken op gerlsma of doeswijk).

    Tot slot de cIjfers:

    Organisatie / sfeer: 10, kwaliteit wegdek 7 ( plaatselijk 3), parcours 10: gemiddeld 8,5 (maar dat komt ook omdat we het gehaald hebben). Aanrader voor de doorzetter die van forse klimpartijen houdt en niet bevreesd is voor technisch afdalen (overigens geen vangrail gezien onderweg). Hou je van gelijkmatige klimmen en dalen over asfalt als een biljartlaken zo strak, dan is dit een no-go.

    Wandelvakantie met Col de Semnoz en Joux Plane a la bicyclette, juli 2014

    Tijdens de jaarlijkse wandelvakantie van de Zwarte was er ook weer plaats voor een paar cols op de Moser. Plaats delict dit keer het meer van Annecy , aan het begin van de haute Savoie. Beklommen zijn de col de Semnoz , vlakbij Annecy en een van de lastigste cols in de alpen, de fameuze Tourcol, de col de Joux Plane vanuit Samoens.

    De Semnoz, ofwel Cret de Chattilon is de huisberg van Annecy, is zo’n 1700 m hoog. Startpunt was het overnachtingsadres van de Zwarte, een ferme nabij Seynod. Traject zo’n 15,5 km. Hoogte verschil ca.1100 m. Omstandigheden wat frissig, want s’morgens had het geregend. De col ligt voornamelijk in het bos en de weg lag er dus nog nat bij. Het nieuwe vestje kwam in de afdaling goed van pas! Mooie klim met een paar steile stukken erin. Gemiddeld zo’n 7,5% met stukken van 10%. Tijd ong. 1 uur en 15 minuten (12, km/h; 4:50min/km). Profile-index, www.cyclingcols.com: 891.

    Een paar dagen later werd na een erg mooie wandeling in het dal van Fer- a- Cheval. Wel een makkelijk pannenkoeken pad, maar niet voor niets een toeristisch hoogtepunt. Veel mooie watervallen op de vierkante km, en aan het eind van het doodlopende dal maar liefst 6 steenbokken gespot! En dat op 1200 meter hoogte… Aanrader voor na of vóór het fietsen, maar dus wel op een doordeweekse dag in het hoogseizoen doen.

    Maar daarna dus nog de Joux Plane van de moeilijke zuidkant. Traject ca. 13,6 km met een hoogteverschil ca. 990 m. (705 – 1690). De Zwarte begrijpt nu waarom L. Armstrong er in 2000 bijna aan was voor de moeite. Moeilijk lopende col, met erg lastige stukken van 11-14%. De laatste 4-5 km ook nagenoeg 10%. En het lastigste was dat ie volledig in de zon ligt. En dat was te merken. Met zo’n 28C geen pretje. Wel een erg mooie klim met uitzicht op de Mont Blanc, (zie foto’s). Al met al een uur en 6 minuten over de 13,6 km gedaan (12, km/h; 4:50min/km). Profile-index, cycling cols.com: 871. Daar mogen er nog wel een paar bij voor de warmte…. Deze klim is ook opgenomen in de cyclo, La Morzine (www.sportcommunication .com). Al jaren een wens om te rijden. Misschien volgend jaar.

    Verder moet ik zeggen dat het een mooi gebied is om te fietsen. Wellicht is Annecy net niet ver genoeg in het hooggebergte voor wat col met naam. Misschien zou Morzine of Samoens een beter uitgangspunt zijn. Maar daarentegen wel voldoende te doen en te eten rond Annecy. Minpuntje: Het kan er wel druk zijn. Niet gedaan: de col de Cyclotouristes vanuit Albertville. Die zou je eigenlijk vanwege de naam al een keertje moeten fietsen…

    Klik op de foto voor nog meer foto's

    Mountainbiketocht: Cimes de Waimes, 65 km en 1400hm, Hemelvaartsdag 2014

    Of kan de organisatie de tocht beter omdopen tot "Files de Waimes"? Deze tocht gaat namelijk een beetje aan zijn eigen succes ten onder. Vooral tijdens de eerste 10km zijn er veel opstoppingen door zeer veel mountainbikers en dan moet je zoewel bergop als beraf in de rij wachten tot je weer door kan. Over de eerste 10km hebben de Kempenstoemper en zijn mountainbikemaatje Rolf een heel uur gedaan, hoezo gemiddelde ?

    Even terug naar het begin: de weersvoorspellingen waren prima voor de Hemelvaartsdag 2014 in de Ardennen en het had de voorgaande dagen en weken niet teveel geregend. Vandaar dat de Kempenstoemper vroeg uit zijn bed gerold kwam om op tijd (voor 9:00) ter plaatse in Waimes nog te kunnen inschrijven. Na 9 uur werden eerst de lage startnummers (lees: de voorinschrijvers) weggeschoten en na een 5tal blokken van 250 man waren de afvaardiging van BestUV en de de Stoempersklub ook weg om 10:05. Dat zal wel goed gaan denk je dan, zeker als er een eerst ook een vette klim in zit door een steengroeve (lopen :-( ). Helaas, zoals gezegd na deze steengroeve moest er nog een keer of 4 worden gewacht in de bossen rond Waimes (wel gezellig, er loopt niemand te stressen zoals je bij toertochten op de weg meemaakt)

    Na de beklimming van de skihelling bij Ovifat (granny gear en puntje van zadel in je h*l) was er een eerste rustpunt met alleen nog maar drinken. Ok, dan maar direkt door. Dat was een goede keuze want blijkbaar toch een hoop achter ons gelaten en konden nu flink doorrijden. Na mooie passages door de Hoge Venen en langs het meer van Robertville (behoorlijk technisch hier en daar) werd na 40km de tweede rustpost in Waimes opgezocht. Deze was vorstelijk: rijstevlaai, koeken, wafels, fruit, energydrink, red bull, zelfs vers gebakken ei op brood ! Na even op adem gekomen te zijn en ons gelaafd te hebben aan al het lekkers, aan de tweede lus begonnen. En daar zaten nog drie Cimes en een klein hopje in ! Na de laatste rustpost (ook weer OK maar alleen energydrank gepakt) ging helaas het lichtje uit bij BestUV en dan wordt het zwaar. Later in de tijdwaarneming gezien dat we bij de laatste rustpost positie 300 hadden aangetikt (van de 800) ondanks al het wachten. Uiteindelijk toch in Waimes teruggekomen (onderweg nog een valpartij van de Kempenstoemper) en via een houten stellage (fotomomentje) kom je weer op het festivalterrein waar het gezellig was. De pasta-bon hebben we niet gebruikt, dat zag de gekrompen maag nog niet zitten. Op de parkeerplaats bij het sportveld (ook goed geregeld) even flink uitgepuft en teruggekeken op een geslaagde mountainbiketocht.

    Beoordeling van de tocht: route 9 punten, alles zat erin: snel, technisch, beekdoorsteek, north shore-elementen, organisatie 9 punten: vlotte inschrijving (25 euro), tijdwaarneming, fotograaf, goede bevoorrading, parkeren geregeld. Tip: schrijf je in bij voorinschrijving en vermijd de files !! Krijg je mogelijk ook nog een kado.

    Totaal 9 punten



    Toertocht: Grenslandklassieker, 150 km en 1500hm, zondag 18 mei 2014

    In de voorbereiding op het zomerseizoen is dit jaar de grenslandklassieker weer verreden. In totaal verschenen er maar liefst zes stoempers en één gastrijder aan de start voor de 150 km versie. De auto's konden vlot geparkeerd worden en om 9:15 werd er vertrokken vanuit Neerbeek. Na enkele korte klimmetjes werd de Cauberg aangedaan om daarna op en af richting België te koersen. Het weer kon niet beter en met de conditie leek het bij iedereen ook goed te zitten. Na 75 km volgt de eerste stop bij het stuwmeer van Eupen, wafels, koeken,repen sportdrank en water ruim voorzien. Met het suikerpeil bij iedereen weer redelijk op niveau werd het tempo voor het tweede stuk wat opgevoerd, korte steile klimmetjes volgen elkaar in rap tempo op waardoor het zuur de benen langzaam maar zeker begint te vullen. Inmiddels rijden we door Duitsland en op kilometer 115 stoppen we kort bij de tweede verzorgingspost. Er wordt nog een foto gemaakt en dan is het nog 35 km tot de meet. Het meeste klimwerk is achter de rug als we de laatste 10 km ingaan en met een voldaan gevoel arriveren we na 5 uur en 20 minuten wederom in Neerbeek. /p>

    Tijdens de nabeschouwing verschillen de meningen over de waardering voor de route dus daarvoor een 7. Over de organisatie is minder discussie, gewoon goed dus een 8.

    Toertocht: Door de Gelders Poort, 75 km en 550hm, zondag 13 april 2014

    Ter opluistering van de opening van het nieuwe bedrijfspand van Mantel in Arnhem kon er een toertocht worden gereden over de Posbank (75km), het Rijk bij Nijmegen (100km) of allebei (150km). De Zwarte van Oosterhout en de Kempenstoemper hadden wel zin in een rondje Posbank, met de Italiaanse weg bij Doorwerth, de Posbank bij Rozendaal, de Holleweg bij Rheden en de bij de Stoempersklub als ijkpunt bekende Snippendaelse weg. Na een aanloop van 11 km vanaf Nijmegen-Waalsprong waar de Zwarte resideert, werd mbv de barcode van de internetinschrijving vlot het kaartje en het polsbandje afgehaald. Na even het opgebouwde depart te hebben bekeken, er waren veel fiestmerken gekomen met hun nieuwste spulletjes, werden de Moser en de Klein richting Driel gestuurd. Na een paar kilometer werd de damesfietsclub KEK (Kletsen En Kilometers) al ingerekend (die om 9:30 waren vertrokken). Na enige kilometers hun mooie kekke pakjes te hebben bewonderd, ging het stoempersklubduo toch in een hogere versnelling dan KEK naar de Italiaanse weg bij Doorwerth aan de andere kant van de Rijn. Na 15 km stond deze op het menu, vervolgens via Oosterbeek naar Park Roosendael voor de eerste klim naar de top van de Posbank (Beekhuizense weg). Bovenop bij het bezoekerscentrum was een rustpost door Mantel ingericht alwaar we getrakteerd werden op o.a. meuslirepen van Powerbar Sweet'n Salty (lekker) en energydrink. Om niet al te veel af te koelen, het was maar een graad of 13, gelijk door naar de Steeg en rechtsom de Holle weg op bij Rheden, terug de Schietbergseteg af en weer rechtsom de Snippendaelse weg op (onder de 5 minuten gereden). Op het laatste hopje, de Emmapyramide, nog een keer op de foto (Oypo) en vervolgens door naar Velp en terug naar Mantel. Vlakbij Mantel toch een bordje gemist ondanks de goede uitpijling en besloten niet terug naar de winkel te rijden maar door naar de dagsoep in Oosterhout. Zondag was het wortel-preisoep met een stevige bite.

    Beoordeling tocht: 8 punten